...z paną na koniec (na szczęście metry przed metą). Zakładanie opony, na domiar złego zwijanej na felgę szosową to istna sodomia i gomoria! Nigdy więcej laczka!
Dziewiczy wyjazd nowego Evado Agnieszki. Przesiadka na rower crossowy (za moim błogosławieństwem) była nad wyraz trafioną decyzją ;) Poza tym ciepły standard, czyli nad Kierskim wuchta wiary, nad Strzeszyńskim wuchta wiary, nad Rusałką również wuchta wiary. Wuchta do tego stopnia, że miałem dosyć zanim w ogóle tam dotarłem ;)
Ktoś podpieprzył lato, a w zasadzie późną wiosnę :/ Niestety biorąc pod uwagę ostatnią aurę i niesprzyjające prognozy trzeba było pogodzić się z faktem, że sobotnia aktywność rozminie się z promieniami słońca. Dzisiaj padło na Pałuki, a konkretnie na szosową rundę do Żnina i z powrotem. Na północ jechało się wyśmienicie co oznaczało, że powrót nie będzie należał do najprzyjemniejszych, a wyjazd ze Żnina tylko to udowodnił. Podjęliśmy decyzję o zmianie trasy powrotnej i zamiast testować serwisówki wzdłuż nowego odcinka S5 ruszyliśmy ku leśnostradzie z Bełek do Gołąbek. Niestety jak powszechnie wiadomo nic nie trwa wiecznie - las musiał się w końcu skończyć i odcinek z Jastrzębowa do Gniezna przebiegał w wybitnie niekorzystnych warunkach. Ostatecznie jednak do Gniezna wróciliśmy usatysfakcjonowani z kolejnym Gran Fondo na koncie :).
A straszyli że będzie padać... ;) Za to wiało, oooooj jak wiało! Na szczęście powrót z Jerzykowa starą 5 to jazda praktycznie z darmo, ale co się człowiek do Jerzykowa namordował to jego :P
No w końcu! Niemalże trzytygodniowa abstynencja spowodowana zabiegiem i powiązanymi z nim niespodziewanymi komplikacjami została wreszcie przełamana. Co prawda do stanu wyjściowego trochę brakuje, a powikłania dają się jeszcze we znaki, ale idzie ku dobremu. Nastał ten upragniony dzień, kiedy samopoczucie i siły pozwoliły wpiąć się w SPD i ruszyć na jedną z okołopoznańskich pętli z zamiarem zaczerpnięcia rowerowej wolności i świeżego (sorry - "świeżego") powietrza, oraz przetestowania drobnych zmian w Francuskim Łączniku. Ów zmiany to efekt kompletowania setupu na Kórnicki Maraton Turystyczny który (cały czas w to wierzę) odbędzie się 1-2.08. W tzw. międzyczasie wolnym od jazdy zaopatrzyłem się w nowe opony Continental Speed King CX w rozmiarze 35C, a sprzęt bagażowy rozszerzyłem o Płetwę z gdyńskiego JackPacking, oraz tobół pod siodło Topeak Backloader o pojemności 15L. Po dzisiejszym wypadzie jestem więcej niż ukontentowany - nowe gumy zakupione z myślą o naszych mocno zróżnicowanych asfaltach i polnych/leśnych duktach były strzałem w dziesiątkę, natomiast o torbach jeszcze się nie wypowiadam, gdyż nie miały okazji wykazać swojego pełnego potencjału. Jeszcze na szybko o dzisiejszej trasie - sąsiedzka pętla przez Rokietnicę, Napchanie, Tarnowo Podgórne, Lusówko i Lusowo, a na koniec Batorowo i z powrotem Poznań. Oczywiście jak na złość tuż po wyjściu pogoda musiała się zepsuć, słońce zaszło chmurami, a ja ambitnie na full krótko. Tragedii nie było, ale komfortem bym tego nie nazwał.
Tytułem utworu nieodżałowanego Zbigniewa Wodeckiego postanowiłem nazwać dzisiejszy wpis, bo w sumie wszystko się zgadza. Po wczorajszych wojażach po kujawsko-pomorskiem wróciłem na swój fyrtel i ruszyłem na jedną z moich standardowych pętli, a że po raz kolejny padło na północny-zachód, czyli Kiekrz, Sady, Lusowo, Batorowo i z powrotem Poznań (bo lubię ten wariant trasy), to postanowiłem właśnie tam wrócić. Mówiłem że wszystko się zgadza? Pan Zbyszek się nie mylił :) Zdjęć nie będzie, bo zwyczajnie nie chciało mi się ich robić - dzisiejsze zerowe saldo elegancko bilansuje wczorajszą obszerną fotorelację. Chętnych oglądania, a niekoniecznie czytania zapraszam więc do wczorajszego wpisu :).
